بردن سایپا و امتیازهایی که جلوی ملوان و راه آهن پرید !

بازی با سایپا چون بعد دربی بود و بچه ها تو برد دربی خوابیده بودن معلوم بود که سخت میشه و با دفاع 11 نفره سایپا سخت تر هم شد . بازی هم که اصلا جالب در نیومد و اگه گل مجتبی نبود همون 0-0 تموم میشد .

مجتبی این فصل خیلی امادست و اگه مصدوم نشه یکی از مهم ترین بازیکنای ما در راه قهرمانی هست و با نبوغ بالاش تو خیلی از بازی ها عصای دست تیم میتونه باشه .

 

بدترین نتیجه این چند سالمون رو هم بازی با ملوان کسب کردیم و 4-2 باخت بدی بود که نصیب ما شد . توی اون شرایط زمین که مثل باتلاق بود و نمیشد توش دوید ملوان از تجربش خیلی خوب استقاده کرد و از 2-3 موقعیت 4 گل در آورد . نبود فرهاد و اخراج پژمان هم کم تاثیر نداشت تو این نتیجه که واقعا ناامید کننده بود .

هر چند گل میلاد از 25 متری که فوق العاده بود ما رو بازی های خوبش تو ادامه فصل امیدوار کرد که واقعا جای خوشحالی داره وجود همچین بازیکنی . البته هنوز کمی با ترس بازی میکنه ولی کم کم این ترسش هم از بین میره و میشه همون میلاد پارسال .

 

بازم یه بازی دیگه مفت امتیاز از دست دادیم و دو امتیاز از چنگمون پرید . داور هم که دو تا پنالتی رو برامون نگرفت . اگه اون پنالتی الکی رو اول بازی نمی دادیم راحت بازی رو می بردیم . هر چند پنالتی رو هم سید دو بار گرفت ولی با تعلل بازیکنامون توپ دوباره به اونا رسید و گل شد . بعدش هم که خیمه ما رو دروازه اونا و حداقل 12-13 موقعیت که فقط یکیش رو سانتر عالی فرهاد و سر زیبای مجتبی گل شد و راه آهن زوری مساوی گرفت . هر چند ملی پوشامون هم از دقیقه 70 نای راه رفتن نداشتن چون سه روز قبل جلوی بحرین بازی کرده بودن . نمی دونم اگه بازی یکشنبه برگزار میشد چه اتفاقی میفتاد ؟ به نظر میرسه که یه سری ها نمی خوان استقلال امسال قهرمان بشه .

خجالت آوره کسی که آقای گل فوتبال ملی جهانه و باید الگو باشه برای بقیه میاد و حتی روی ضد فوتبال رو هم کم میکنه . حداقل بازیکناش برای حفظ نتیجه 20 بار خودشونو میندازن زمین و وقت تلف میکنن . سال قبل هم که بازی با استیل آذین برای 2 امتیاز به بازیکناش گفت که بازی جوانمردانه رو رعایت نکنن و اون افتضاح رو به بار اورد .

پرویز دوبله سوبله

طوفان آبی که میگن همینه . لنگ رو تیکه پاره ، پاره پوره و لت و پار کردیم و آخر هم آتیشش زدیم . اگه شانس نداشتن و تیر دروازه الان به جای 2 تا 10 تا خورده بودن . خبر رسیده که تیرکای استادیوم آزادی رو دادن صافکاری . مثل اینکه جفتش قر شده . یکیشو مجتبی زد یکیشو میلاد . واقعا لنگ و لنگیا هیچ حرفی برای گفتن نداشتن . فقط الان خوشحالا که با این بازی استقلال 2-0 باختن و بیشتر نخوردن . این همه علی کریمی علی کریمی کردن همش همین بود ؟ کرار که صد برابر کریمی بازی کرد . مجتبی که اصلا حرف نداشت . زیدانی بود برای خودش . آندرانیک هم فوق العاده بود . میلاد و آرش و رحمتی و میثم حسینی و ... همه و همه خوب بودن . هیچ بازیکنی بد بازی نکرد تا زیباترین دربی این 10-15 ساله رو ببینیم . فقط کیف کردم از میثم حسینی که این فصل از دسته دو آوردیمش و اولین بازیش بود تو استقلال که دفاع چپ بازی می کرد ولی علی کریمی و غلام رضا رضایی رو کاملا بسته بود و نمیزاشت تکون بخورن .

الان ارزش خرید ستاره ها توسط حاجی رو می فهمیم که هر کدومشون سرنوشت یه بازی رو عوض می کنن .

پرویز خان هم که گل کاشته و تاریخی شده . 3 دربی و 3 برد . برای اولین باره که یه مربی 3 تا دربی پیاپی برنده میشه . کاری که پرویز خان تو 11 ماه کرد و 3 برد تو دربی آورد لنگیا تو 11 سال کردن و تو 11 سال اخیر 3 برد داشتن تو دربی که نشان از سوراخ بودن زیادشونه !

همه میگن لنگ بد بازی کرد در حالی که این استقلال بود که با بازی عالی و حساب شده اش نزاشت لنگ اصلا بازی کنه و مقهور قدرت استقلال باشه .

با این برد هم صدر جدولو از تراختور گرفتیم و جدول رو آبی کردیم . به امید برد جلوی سایپا و پیش به سوی قهرمانی

 

گذاشتیم درشون با گل فرهاد / اون گل مجتبی نمیره از یاد

 

این هم لقب جدید پرویز خان :

 

پرویز دوبله سوبله

 

بازگشت میلاد با گل و تیر دروازه !

تو بازی چهارم که فجر حرف چندانی برای گفتن نداشت و با گل های ولید علی و کاپیتان فرهاد راحت بردیمشون . هر چند هنوز اون استقلالی که باید نشدیم ولی از تک موقعیت ها عالی استقاده می کنیم که بیشترش به خاطر تجربه بالای بازیکنامون هست . تو این بازی تنها نکته ناراحت کنندش این بود که شیرزاد مصدوم شد و تعویض سوم برای اون سوخت و میلاد نتونست به بازی بیاد .

 

تو هفته پنجم عجب انتقامی گرفتیم . فولاد رو تو اهواز 4-1 بردن فقط کار استقلال می تونه باشه . چه بازی قشنگی بود . بعد از بازی سپاهان این بهترین بازیمون بوده تا اینجا . گل اول که برگردون کاپیتان بود عالی بود اما حیف که زود جبران کردن . اما گل دوم رو که شریفات زد یک دقیقه بعد داشت پنالتی فولاد خرابش می کرد که رحمتی عالی پنالتی رو گرفت و بازی رو عوض کرد و ارزش خودشون نشون داد . نیمه دوم هم استقلال با آوردن کیانوش رحمتی فقط به ضد حمله چشم داشت . اما مهم ترین قسمت بازی اومدن میلاد دقیقه 83 بود که تا اومد تو زمین با اولین ضربه ای که به توپ زد ضربه کاشته رو با چند سانت اختلاف به بیرون زد . یک دقیقه بعد می تونست گل بزنه که با بد شانسی توپش به تیرک خورد و 5 دقیقه بعد اومدنش تو زمین این فرهاد بود که تک به تک رو پاس داد به میلاد تا میلاد بعد 10 ماه برامون گل بزنه و استقلالی ها رو غرق شادی کنه . واقعا این گل چسبید . میلاد خیلی به این گل احتیاج داشت و کاپیتان فرهاد هم بزرگی خودشو نشون داد . گل چهارم فرهاد هم که گل انتقام 4-1 پارسال بود . واقعا بازی لذت بخشی بود !

 

چه قدر مفت به این تراکتور باختیم . 3 تا سانتر کردن 3 تا گل زدن . دیگه هیچ موقعیتی نداشتن . چه قدر دفاع تو ضربه کاشته ضعیف کار کرد . راحت می تونستیم بازی رو ببریم . چند تا موقعیت عالی داشتیم ولی با شانس یا هر چیز دیگه ای نرفت توی دروازه . فقط حیف از شوت میلاد که خورد به تیرک وگرنه الان نتیجه 3-2 برای ما بود . گل فرهاد به تراکتور ششمین گل فرهاد تو 6 هفته بود و تا اینجا فرهاد رکورد گل زده در 5 بازی پشت سر هم رو داره که بازی با لنگ می تونه به 6 برسونه . ایشالله این باخت مقدمه ای باشه برای  بردن لنگ هفته بعد .

بازگشت خسرو

چه قدر بد بازی کردیم با داماش . اصلا نمیدونم درباره این بازی چی بگم . یعنی اگه خلاقیت فرهاد نبود این بازی رو نمی بردیم . دفاعمون هم که افتضاح . اونا هر چی سانتر کردن بازیکناشون سر زد . این بازی ، بازی رحمتی بود . نشون داد هر چی گرفته حقشه . یه تنه این 3 امتیاز رو برامون حفظ کرد . هر چند 4-5 تا بازیکنمون نیستن ولی دیگه این قدر هم نباید بد بازی کنیم . البته مطمئنن این تیم چند هفته دیگه خیلی بهتر میشه و بردنش کار هر تیمی نیست .میلاد هم چند دقیقه ای بازی کرد هر چند پاش به توپ نخورد اما بازگشتش امید روزهای خوبی رو برای استقلال میده .

 

بازی سوم با مس تو کرمان چه حساسیتی داشت . هر دو تا مربی پارسال مربی تیم حریفشون بودن . اولین بازی خسرو عزیز بعد بازگشتش هم برای استقلال اومد داشت و با پاس گلی که برای فرهاد ساخت و گل شریفات خوب جلو افتادیم اما اشتباه حمودی و گل اونا داشت برد رو ازمون می گرفت که خدا رو شکر اینطوری نشد . هر چند بازی برابر بود و ما بهتر از موقعیت هامون استفاده کردیم . صمد هم که بعد بازی دیونه شده بود و حرف از جادو و جمبل و امداد های غیبی زد . البته صمد هر وقت میبازه حالیش نیست چی میگه و امکان داره یه همچین حرف هایی بزنه . فعلا بعد سه بازی 6 امتیاز با لنگ سوراخ فاصله داریم و لنگی ها رتبه 17 جدول رو با قدرت در اختیار گرفتن . لنگی ها چه خبر ته جدول ؟ خوش میگذره ؟

حقارت سپاهان

وای . اولین بازی چه بازی ای کردیم . تا حالا این قدر سپاهان رو حقیر ندیده بودم . فقط حیف همچین بازی زیبایی که با برد همراه نبود . نمی دونم درباره آرش چی بگم که سه تا تک به تک رو نتونست گل کنه . البته با وجود رحمان احمدی یه جورایی سه تا دروازه خالی رو گل نکرد . ولی از یه طرف میاد از وسط زمین سپاهان گل چیپ میزنه و سانتر شریفات رو خیلی قشنگ گل میکنه . البته اگه داور اون گل چیپ رو اشتباهی آفساید نمی گرفت بعد 10 سال سپاهان رو عین هلو تو اصفهان می بردیم . یوسفی هم که چه تک به تکی رو گل نکرد . شوت آندو هم که اگه گل میشد می تونست بهترین گل هفته باشه . تازه این نصف تیممون بود و چند هفته دیگه که کامل بشیم و هماهنگ دیگه هیچ تیمی جلودارمون نیست .

 

اصفهانی ها هم که رحمتی رو بی نصیب نذاشتن و تماشاچی های مدعی فرهنگ هر چی که تونستن بهش فحش دادن و فرهنگ خودشون رو نشون دادن . لنگ هم که تو تهران با ملوان مساوی کرد و تماشاچی هاشون لنگی بودن خودشون رو نشون دادن . تا گل خوردن علی دایی رو تشویق کردن و تا گل زدن حمید استیلی رو . این است لنگی جماعت !

خسرو ، مجتبی و آندرانیک پس از 10 سال در کنار هم

این هم یه عکس فوق العاده خاطره انگیز از تیم جوانان استقلال در سال 80 که قهرمان ایران شد . سه بازیکن شاخصی که تو این عکس هستند یعنی خسرو حیدری ، آندرانیک تیموریان و مجتبی جباری امسال بعد از 10 سال باز هم کنار هم تو استقلال بازی می کنند و امیدواریم که امسال هم با قهرمانی یاد اون سال رو دوباره زنده کنند .

البته تو عکس بهشاد یاورزاده هم هست که یکی از چپ های خوب ایران و استقلال بود و الان فکر کنم تو اسلواکی داره بازی میکنه .

 

عکس رو ببینید کیف کنید !

 

حاجی آبراموویچ !

حاجی همونطور که همیشه نشون داده امسال هم موفق ترین مدیر تو نقل و انتقالات بود و هر چی بمب بود ترکوند و چیزی برای کسی نموند . غیر از یکی دو خرید بقیه خرید هامون ستاره های درخشان لیگ بودن که همگی پیراهن زیبای آبیمون رو این فصل می پوشند . همون روز اول که نقل و انتقالات باز شد جاسم کرار رو از چنگ تراکتور در آوردیم و بعدش سید مهدی رحمتی ، تیموریان ، خسرو حیدری ، حمودی ، زندی و ... آوردیم و امسال جدی ترین مدعی قهرمانی هستیم . نزدیک 12-13 تا بازیکن از تیممون رفتن مثل وحید ، امیر حسین ، سید صالحی ، محمدی و ... 6-7 بازیکن درجه یک جایگزین کردیم . هر چند یه دفاع وسط و یه مهاجم گلزن هم هنوز می خواهیم که باید خارجی بگیریم . البته اگه میلاد مصدوم نشه دیگه غمی تو حمله نداریم با وجود فرهاد و آرش و شریفات و میلاد . هر چند خود خسرو جون که ثانیه های آخر اومد تکی برای همه تیم ها بسه .

فکر کنم قهرمان از بین استقلال ، تراکتور ، ذوب آهن و سپاهان ضعیف شده باشه . لنگ هم که با حمید استیلی خیلی خیلی زور بزنه سهمیه رو بگیره که اون هم بعیده . خلاصه که امسال ساله استقلاله . فقط حیف شد علی دایی از لنگ رفت چون رفت و برگشت کردن لنگ امسال با اون بیشتر میچسبید .

فقط بمب ها رو نگاه کنید و حال کنید که حاجی آبراموویچ با دست خالی چه کرده . دمت گرم حاجی

سید مهدی رحمتی

خسرو حیدری

آندرانیک تیموریان

فریدون زندی

کرار جاسم

مهدی امیر آبادی - میثم حسینی

میلاد میداووی

و کاپیتان فرهاد مجیدی

یادداشت ویژه حمید رضا صدر/با ناصر حجازی در ده پرده:نگاهتان می کنیم آقای حجازی

پرده اول: با پیراهن نادر

امجدیه، 5 تیر 1348

آرارات یک - نادر یک

آرارات برابر نادر. نبرد بقا برای ماندن در دسته اول. تساوی در نیمه دوم. تساوی در وقت اضافی. سرنوشت تیمی که در دسته اول باقی می ماند با پرتاب سکه روشن می شود. با شیر یا خط. پیراهن سرخ ها در آن نمای دور از شادی به هوا می پرند. ارامنه روی سکوها یکدیگر را در آغوش می کشند. پیراهن سپیدها دست بر سر می گذارند. بی حرکت می شوند. میخکوب...

میان بازیکنان نادر یک بازیکن شاخص تر از سایرین است. سنگربانی جوان. پسرکی به نام ناصر حجازی. با اندام کشیده. واکنش های سریع. با پرتاب های بلند دست. شوت های پرقدرت. پسرک در آستانه معروفیت دارد. در آستانه ستاره شدن. تیمسار مکری رئیس فدراسیون طعنه آمیزانه و بدبینانه در اشاره به او می گوید "حیف از این جوان ها که خیلی زود معروف می شوند. حیف که آنها زود خودشان را گم می کنند و زود هم فراموش می شوند".

ولی رئیس فدراسیون اشتباه می کند. مکری عجولانه قضاوت می کند. باشگاه نادر نابود خواهد شد، محو. ولی نه نام این سنگربان جوان. نه این دروازه بان بلند بالا. نه این پسرک لاغر اندام. نه ناصر حجازی که جایگاه رفیعی در فوتبال ایران خواهد یافت. افسانه ای خواهد شد.

این شکست مقدمه پیروزی های بعدی حجازی است....

به خاطر طولانی بودن ، مطلب کامل را در ادامه مطلب بخوانید .

ادامه مطلب

خاطرات ناصر خان حجازی

متولد خیابان آریانا

من 28 آذر ۱۳۲۸ در تهران ودرخیابان آریانا متولد شده ام که البته آنجا هم جای مناسبی برای زندگی نبود. پدرم آژانس املاک داشت. چهار خواهر و یک برادر داشتم که البته هیچ کدام علاقه ای به ورزش نداشتند ولی من بازیگوش ترین فرد خانواده بودم یعنی هر موقع که می شد یا تیر و کمان بازی می کردم یا بادبادک درست می کردم.به بادبادک درست کردن علاقه بیشتری داشتم چون دوست داشتم که خودم چیزی درست کنم.

آن زمان فوتبال رونق زیادی نداشت ولی به مرور بچه ها به فوتبال علاقه مند شدند. در محله ما مثل تمام محلات دیگر، هم توپ بود و هم بچه های محل هر موقع که دور هم جمع می شدیم می رفتیم یک زمین خاکی پایین خانه ما بود و بازی می کردیم. اکثراً وسط زمین یا به اصطلاح هافبک بودم و تکنیکم هم بد نبود! در آن روزها خدا وکیلی از صبح تا شب همه زندگی ما شده بود ورزش و فوتبال و تیر و کمان بازی و بادبادک بازی. اصلاً به درس نمی رسیدم و به طور کلی بچه درسخوانی نبودم! من کلاس سوم ابتدایی که بودم رفوزه شدم (که البته هیچ بچه ای در کلاس سوم ابتدایی رد نمی شود!) ...



به علت طولانی بودن مطلب آن را در ادامه مطلب کامل بخوانید .

ادامه مطلب

آخرین پرواز عقاب فرود نداشت

متاسفانه یکی از بزرگترین اسطوره های تاریخ کشور و استقلال ، ناصر حجازی عزیز هم دردوم خرداد نود بر اثر سرطانی که دو سال درگیرش بود فوت کرد . دروازه بانی که به  غیر از افتخارات باشگاهی یکی از عناصر مهم صعود به اولین جام جهانیمون بود و دروازه بان کشورمون تو جام جهانی 78 بود . قهرمانی جام باشگاه های آسیا رو هم اولین باز با حضور او درون دروازه تجربه کردیم . قهرمانی جام ملت های اسیا رو هم او را درون دروازه داشتیم . در دوران مربی گری هم که نایب قهرمانی آسیا رو برامون به ارمغان آورد غیر از قهرمانی های متعدد در لیگ و حذفی . هر چند هیچ کدوم از این ها دلیلی برای اسطوره بودن دومین دروازه بان برتر قرن بیستم آسیا نیست . اسطوره خوش تیپ و خوش پوش ما برای این اسطوره بود که هیچ وقت برای منافعش سر جلوی هیچ کسی غیر از خدا خم نکرد و همیشه حرف حق رو میزد هر چه قدر هم که حرف هاش تلخ بود ترسی از گفتن حقیقت نداشت . فقط حیف شد که به آرزوش که مربیگری تیم ملی بود نرسید چون مثل خیلی ها مجیز گو نبود . ناصر خان شاید کنارمون نباشه اما برامون زندست و همیشه یادش رو زنده نگه می داریم .

 

همیشه دوستت داریم اسطوره

 

برای اینکه پست طولانی نشه افتخارات ناصر خان رو در ادامه مطلب میزارم .

 

ادامه مطلب